எண்ணங்கள் பலவிதம்

என் எண்ணங்களின் நீருற்று


2 பின்னூட்டங்கள்

நினைவுகள்-1

படம்

எப்படி ஆரம்பிப்பது தெரியவில்லை, நினைவு தெரிஞ்ச நாள், அது எந்த நாள், சரியாக நியாபகம் இல்லை! அப்பா அம்மா உறவினர்கள் சொல்ல கேட்டதுண்டு, நீ இது செய்வாய் , அது செய்வாய் என்று, என் நியாபகத்தில் அழியாமல் இருப்பது மட்டும் இங்கே காலத்தால் அழியாத சுவடாய் பதித்து விடுகிரேன். மழலை பேசும் வயதில் சொட்ட சொட்ட நான் நனைந்த மழை தான் முட்டி மோதி கொண்டு முதல் நியாபகமாய் கண் முன் வருகிறது. ஸ்கூலில் முதல் தடவையாய் தண்டனை வாங்கியதும் அதற்காகதான்! எல்.கே.ஜி படித்து கொண்டிருந்த நேரம். மழையில் நனைந்ததை கூட அவர்கள் குற்றமாக சொல்லவில்லை, தூரத்தில் ஆசிரியை வருவதை கண்டவுடன், கமுக்கமாக உள்ளே ஓடி சென்று சமர்த்து பிள்ளையாய், ஈரமாய் உட்கார்ந்து இருந்ததை தான் அவர்களால் ஜீரணிக்கவே முடியவில்லை!

 
வாழ்க்கையில் அந்த குட்டி வயதில் என் லட்சியம் என்ன தெரியுமா, எங்கள் வகுப்பின் முன் அமைந்த சிறு விளையாட்டு திடலில் இருந்த ஊஞ்சலில் வேகமாய் ஆடி, அதன் பக்கத்தில் இருந்த வேப்ப மர உச்சியில் உள்ள பேய் இல்லை, இலையை காலால் தொட்டு விட வேண்டும் என்பது தான் அந்த தணியாத ஆசை! அந்த ஆசையும் ஒரு நாள் நிறைவேறியது. நான் பிற்காலத்தில் பற்பல சுவர்களையும் அசால்டாக ஏறி இறங்க இந்த சிறு விளையாட்டு திடலே எனக்கு பாலமாக இருந்தது. அந்தவயதில் பிடிக்காத ஒரே ஒரு விளையாட்டு குடைராட்டினம், பூமி என்னை சுற்றுவதை நான் ஒரு போதும் விரும்பியதே இல்லை.
எல்.கே.ஜி முடித்து, லீவு விட்டு ஸ்கூல் ஆரம்பித்தவுடன், யு.கே.ஜி செல்ல மனமின்றி திரும்பவும் எல்.கே.ஜி யிலேயே சென்று அமர்ந்தது இன்றும் பசுமையாக நினைவில் நிற்கிறது. பிறகு வலுக்கட்டாயமாக யு.கே.ஜி அனுப்பியது வேறு கதை. அந்த வயதில் எனக்கு ஸ்கூல் ரசித்ததே இல்லை. ஏதோ கடனுக்கு போய் விட்டு வருவேன். அடிக்கடி நோய்வாய்ப்படுவதுண்டு. என்னதான் மருந்து, டாக்டர் ஊசி என்ற பயம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், ஸ்கூல் போக வேண்டாம் என்ற நினைவு சந்தோஷத்தையே தரும். நான் அம்மாவுக்கும், அப்பாவுக்கும் முதல் செல்ல மகள் என்பதால் சிறிது செல்லம் உண்டு. இந்த மாதிரி உடம்பு சரி இல்லாமல் போகும் சமயங்களில் எல்லாம், என் வீட்டு பாடத்தை அம்மாவே எழுதி குடுத்து விடுவார். ருசி கண்ட பூனை சும்மாவா இருக்கும், வீட்டு பாடங்களை எல்லாம், எனக்கு கை வலிக்குது, கால் வலிக்குது என்று அம்மாவையே செய்ய வைத்து விடுவதுண்டு. ஒரு நாள் அம்மா என் வீட்டு பாடத்தை செய்ய மறந்து போனார். காலையில் தான் அம்மாவுக்கு நியாபகம் வர, அன்று வீட்டு பாடத்தை அப்பாவை எழுதி வைக்க சொல்லி விட்டார்.
அன்று பல நாள் திருடன் ஒரு நாள் அகப்படுவான் என்ற கதையாய்,மாறி இருந்த கையெழுத்தால் அன்று நான் பிடிபட்டேன். இத்தனை நாள் ஏமாற்றிய கை வலி கால் வலிகள் அன்று நிஜமாகின. முதன் முறையாய் வகுப்புக்கு வெளியே முட்டி போட வைத்தனர். அதுக்கப்புறம் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை, நானே என் வேலைகளை செய்து கொள்ள ஆரம்பித்தேன். அன்று நான் கூடுதலாக கற்று கொண்ட இன்னொரு பாடம், வலிக்காமல் முட்டி போடுவது எப்படி என்பதை! பின்னாளில் அவசிய படும் இல்லையா!
என் முதலாம் வகுப்பு ஆசிரியை மிகவும் கண்டிப்பானவர். எப்பவும் உம் என்று முகத்தை தூக்கி வைத்திருப்பார். அவரை பார்த்தாலே எனக்கே குலை நடுங்கும். எப்பொழுதும் அவருடைய கோபத்துக்கு இரையாவது என் காது மடலின் நுனிகள். அவருடைய கூர்மையான நகங்களை வைத்து நன்கு கிள்ளி வைத்து விடுவார். ஒரு நாள், என் பெயரை சொல்லி அழைத்தார், ரொம்பவே பயந்து போனேன், அய்யையோ போச்சுடா என்று காதை கைகளால் மறைத்து கொண்டே அருகில் சென்றேன், ரிபோர்ட் கார்டை கையில் குடுத்து, நீ முதல் ரேங்க், வாழ்த்துக்கள் என்று முறைத்து கொண்டே சொன்னார். இது கனவா, நிஜமா என்று அவர் கிள்ளாத குறைக்கு, நானே என்னை கிள்ளி பார்த்து கொண்டேன். நான் வாழ்க்கையில் வாங்கிய முதல் ரேங்க், அதுவே முதலும் கடைசியும்!
இன்னும் நியபகத்தில் இருக்கும் ஒரு விஷயம், எனக்கு அடிக்கடி ஆகஸ்ட் 15 1947(சுதந்திர தினமும்), ஜனவரி 26 குடியரசு தினமும் குழப்போ, குழப்பென்று குழப்பி தள்ளி விடும். அதனால் ஈசியாக படிக்க நான் செய்தது, விடைகளை எல்லாம், கட்டிலுக்கு அடியில், அம்மாவுக்கு தெரியாமல் எழுதி வைத்து விட்டு, அம்மா கேள்வி கேட்க கேட்க டான் டான் என்று, பார்த்து பார்த்து சொல்லி விடுவேன். பரிட்சைக்கு முந்தய தினம் ஒருவாறு சமாளித்தாலும், எவ்ளோ நாள் சோற்றுக்குள் முழு பூசணியை மறைத்து வைக்க முடியும்! பரிட்சை தாள் திருத்தி வந்தவுடன், அம்மா ஸ்கூலுக்கு வந்து மிஸ்ஸோடு சண்டையிட்டு கொண்டிருப்பார். வீட்டில் நன்கு படிக்கும் பிள்ளைக்கு ஏன் பரிட்சையில் சோபிக்க முடியவில்லை, அம்மா ஆராய்ந்து பார்த்து என்னை கையும் களவுமாய் பிடித்து விட்டார் ஒரு நாள்.அப்புறம் என்ன அடி, படி படி என்று உயிரை வாங்கி என்னை படிக்க வைத்த பெருமை என் அம்மாவையே சாரும்!

 

—-நினைவுகள் தொடரும்


8 பின்னூட்டங்கள் >

10 பைசா 10 பைசாவாக திருடும்
மானங்கெட்ட திருடன்….
முழுதும் திருடி விட்டு சொல்வான்
.
.
.
More Than full talktime only for you!
AIRTEL!!

படம்

நாள் பூரா
விடாமல் லைட்டா
வயிறு பசித்து
கொண்டே இருந்தா..
உங்க ஊருல
விடாம மழை
வெளுத்து வாங்குதுனு
அர்த்தம்!!

படம்

பார்த்து பார்த்து
பொறுமையாய்
காம்போடு பிய்க்க
நினைத்த அந்த ஒரு
வாழைப்பழம் தவிர
இழுத்த இழுப்பில்
சீப்பில் உள்ள
மற்ற அனைத்து பழமும்
காம்பில்லாமல் அறுந்து
விழுந்தா கண்டிப்பா
நினைக்க தோணும்
நமக்கு மட்டும் ஏன்
இப்படி எல்லாம் நடக்குதுனு!!

படம்

மழையும் பாரதிராஜா படமும்
ஒன்னு தான்..
ஆரம்பத்தில் மண் வாசனையோடு
நம்மை வசீகரித்தாலும்
போக போக இல்லாத
துர்நாற்றத்தை எல்லாம்
கிளப்பி விட்டு
பெஞ்சு முடிஞ்சா தேவலை
என்று நினைக்கும் அளவுக்கு
நம்மை ஓட ஓட விரட்டும்!!

படம்


7 பின்னூட்டங்கள்

நானா ஏறும்புகளா ஒரு கை பார்த்திடலாம்

header-antheader-ant

ஒவ்வொரு ஊர், ஒவ்வொரு வீடு மாறுகிர பொழுதும், ஏதாவது தொல்லை இருக்கும் அவ்விடத்தினுள்! ஒன்று பாச்சான் தொல்லை, இல்லை அணில்கள் தொல்லை, இல்லை குரங்குகள் தொல்லை, இல்லை புறாக்களின் தொல்லை, இல்லையேல் பக்கத்து வீட்டில் இருப்பவர்களாவது தொல்லை குடுப்பார்கள்! இப்போ குடி இருக்கும் வீட்டில் ஒரே ஒரு பிரச்சனை தான்! அதாங்க, எறும்புகள் தொல்லை!
எங்கும், எதிலும் நிறைந்திருக்கும் பரம் பொருள் போல், என் வீடு முழுவதும் நிறைந்து வழிந்தன எறும்புகள்! நான் என்றைக்குமே எறும்புகளின் எதிரி இல்லைதான், என்ன செய்வது, அத்து மீறி நுழையும் திருடன் போல அல்லவா எல்லா இடத்திலும் தன் கால் தடங்களை பதித்து வைத்து இருக்கிறது! எந்த நேரம் தான் தூங்க செல்லுமோ இந்த எறும்புகள், எப்போ பார்த்தாலும் சாரை, சாரையாக ஊர்ந்து செல்கிறது!
நண்பர்கள், உறவினர்கள் என்று அத்தனை பேரும் கூறிய முதன்மையான ஆலோசனை, எறும்புகள் வராமல் இருப்பதற்கு கீச்சப்படும் சாக்பீஸ் உபயோகப்படுத்துவது தான்! நானும் ஒன்றை வாங்கி, எறும்புகள் நடமாடும் இடங்களில் எல்லாம் கோடுகள் இட்டு வைத்தேன்!
கோடுகள் நன்றாகவே வேலை செய்தன! எறும்புகள் கோடு கீச்சிய இடங்களில் எல்லாம் தென் படவே இல்லை! ஆனால் கோடுகள் கீச்சப்படாத இடங்களில் எல்லாம், எறும்புகள் அத்தனையும் வெற்றி நடை போட்டு கொண்டுதான் இருந்தன! விடுவேனா நான், இன்னும் இரண்டு சாக்பீஸ் வாங்கி வந்து, எறும்புகள் உபயோகித்த மாற்று பாதைகளில் எல்லாம் கோட்டை கிளித்தேன்! நான் விடா கண்டன் என்றால் அத்தனை எறும்புகளும் கொடா கண்டன் கள், பல்பே மாட்டாத லைட் ஹோல்டர் வழியாகவெல்லாம் தன் பாதையை மாற்றி கொண்டு விட்டது!
எறும்புகளின் முதல் குறி என் பசங்க ஆசையாய் சாப்பிடும் திண்பண்டங்கள் தான்! எறும்புகளின் அத்து மீறல்களால் சிறிது வெறுத்து போய் தான் இருந்தனர் இருவரும்! எங்கே எறும்புகள் சாரை சாரையாய் ஊர்ந்து செல்வதை கண்டாலும் ஓடி வந்து புகார் செய்வார்கள்! நானும் அவர்கள் புகார் செய்த இடங்களில் எல்லாம் கோடுகளை கீச்சி கீச்சி வைத்து கொண்டே இருந்தேன்!
சின்ன வயதில் கூட, சுவற்றில் கிறுக்கியதில்லை, இப்போ அதற்கு எல்லாம் சேர்த்துவைத்தால் போல் கிறுக்கி கொண்டு இருக்கிறேன்! கிட்டதட்ட நிறைய சாக்பீஸை காலி செய்து விட்டேன்! அந்த சாக்பீஸை செய்து விற்பவர் மட்டும், ஒரு தடவை என் சமையலறை சுவற்றை ஒரு முறை பார்த்தால், ஆனந்த அதிர்ச்சியில் மயக்கம் போட்டு விடுவார்! என்னை வாழ வைக்கும் தெய்வமே என்று போஸ்டர் அடித்து ஒட்டினாலும் ஆச்சறியபடுவதற்கில்லை!
ஒவ்வொரு இடத்திலும் கோட்டை கிளிக்கும் போது தான் கவனித்தேன், சும்மா சொல்ல கூடாதுங்க, எறும்புகள் வீடு முழுவதும், தன் ராஜ்ஜியத்தையே நிறுவி இருந்தன! 15 வருட கால உழைப்பு போல, வீட்டு சுவற்றின் அடியில், மலையை குடைந்து, சுறங்க பாதை போட பட்டது போல, வீட்டு சுவற்றின் அடியில் ஒரு நீள சுறங்க பாதையை நிறுவி இருந்தது! பக்கத்தில் இருக்கும் மூன்று வீடு வரை அந்த சுறங்க பாதை சென்று முடிவு அடையும் போல!
ஒரே நாளில் அவ்வளவு பெரிய கூட்டணி கட்சியை உடைத்து, என் சுயேட்சை ஆட்சியை நிலை நிறுத்தி விட முடியுமா என்ன! ஒரு நல்ல விஷயமும், இந்த எறும்புகளால் நடந்தது, என்னவென்று கேட்கரீர்களா, என் சமையல் அறை அலமாரிகள், காற்று கூட புக முடியாத பாத்திரங்களால் நிறைந்து மிளிர்கிரது!
என் வீட்டுக்கு வந்த உறவினர் ஒருவர், என் வீட்டு சமையல் அறை சுவற்றை பார்த்து விட்டு கேட்டார், என்ன விஷேசம், சமையல் அறைக்கு மட்டும் வெள்ளை அடித்து வைத்திருக்கிறீர்கள், இன்னும் தை கூட பிறக்க வில்லை! ஒரு புன்முறுவலோடு நிறுத்தி கொண்டேன், வேறு என்ன சொல்ல!