எண்ணங்கள் பலவிதம்

என் எண்ணங்களின் நீருற்று


17 பின்னூட்டங்கள்

உஷ்!! இது கிஸ் அல்ல ஹிஸ்ஸ்ஸ்..

படம்

கண்டிப்பா இது ரகசியம் இல்லை.. யாரை பற்றிய கிசுகிசுவும் இல்லை.. எப்படி முதல் காதல், முதல் முத்தம், முதல் ஸ்பரிசம் இதெல்லாம் எப்படி நீங்காமல் மனதில் இருக்குமோ அப்படி தான் இந்த முதல் ஹிஸ்ஸும்.

அப்போ எனக்கு ஒரு ஆறு வயது இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்! எப்பவும் போல் ஸ்கூல் விட்டு வந்து முகம் கழுவி விட்டு, உடை மாற்றி விட்டு வழக்கம் போல் விளையாட கிளம்பினேன். வாசலை விட்டு இறங்கி ஒரு 10 அடி எடுத்து வைப்பதற்குள் ஏதோ ஒரு மெல்லிய கயிறு கண்ணில் தென் பட்டது. அதை தாண்டி செல்ல முற்பட்ட போது தான் முதன் முதலில் அந்த ஹிஸ் சத்தம் காதில் விழுந்தது. விருட்டென்று கயிறு தன் தலையை தூக்கிற்று! எனக்கோ தூக்கி வாரி போட்டது பின்னே கயிறு எங்கேயாவது தலையை தூக்குமா?? ஆமாம் அது பாம்பு தான்.. இப்போ நினைத்தாலும் அடி வயிறு கலங்கும் எனக்கு. நான் வீல் என்று அலறிய அலறலில் ஒரு நான்கைந்து பேர் ஓடி வந்து அந்த பாம்பை அடித்து கொன்று போட்டனர். நான் வெகு நேரம் வரை அழுது கொண்டே இருந்தேன். சரியாக சொல்ல வேண்டும் என்றால் என்னை கண்டதற்கு அந்த பாம்பு தான் அழுதிருக்கனும் தேவை இல்லாமல் நான் அழுது கொண்டிருந்தேன். பாவம் என்னால் அது தன் உயிரை விட்டது!

அதன் பிறகு நெடுநாள் எந்த ஒரு பாம்பும் என் கண்ணில் சிக்க வில்லை! பிறகு புது வீடு கட்டி குடி ஏறினோம். வீடு இருந்த இடம் ஒரு குளத்தாங்கரை. நின்னா பாம்பு, நடந்த பாம்பு.. ஒரே பாம்போ பாம்பு!! அடிக்கடி பாம்பு என் கண்ணில் தட்டு பட்டு அடி வாங்கும். நேரில் பார்த்தது பத்தாதென்று கனவிலும் கூட.. ஒரு முறை தோழிகளுடன் தோட்டத்தில் விளையாடி கொண்டு இருந்த போது யாரோ ஒருவர் கண்ணில் பாம்பு தட்டு பட அவள் பாம்பு.. பாம்பு.. என்று கத்த ஆரம்பித்து விட்டாள். எல்லோரும் திசைக்கு ஒன்றாக ஓடினோம்.. என் நேரம் நான் பாம்பு வந்த திசையிலேயே ஓடி அதை லாங்க் ஜம்ப் செய்து தாண்டினேன். நல்ல கறுத்த பாம்பு.. இதை தான் ஓடுற பாம்பை தாண்டுற வயது என்று சொல்வாங்களோ??

இப்படி ஓயாமல் பாம்பு கண்ணில் படுதே என்று என்னை சங்கரங்கோவில் கூட்டி சென்று அங்கே கோவிலில் இருந்த புற்றுக்கு பரிகாரமாய் என் கையால் பால் ஊற்ற செய்தார்கள். அதன் பின் வீட்டு முற்றத்தில் ஏதோ ஒரு செடியையும் நட்டு வைத்தார்கள். அந்த செடியின் வாசனைக்கு பாம்பு உள்ளே நுழையாதாம்! அருகில் உள்ள வீட்டில் கோமதி அம்பாள் படத்தை வீட்டின் முன்னே மாட்டி வைத்திருந்தனர் இதே காரணத்துக்காக. இருந்தாலும் அது வந்த வண்ணம் போன வண்ணம் தான் இருந்தது. அதற்காக எங்கள் வீட்டு தோட்டத்து பின் சுவற்றில் ஒரு ஓட்டை செய்து வைத்தோம்.. தெரியாமல் ஏதேனும் உள்ளே வந்து விட்டாலும் அதுவே வெளியே போய் விடட்டும் என்பதற்காக!

ஒரு முறை ஸ்கூலில் இருந்து நான் வீட்டுக்கு வரும் அதே நேரம் ஒரு பாம்பும் எங்கள் வீட்டு வாசல் அருகில் வந்து கொண்டிருந்தது. அது என்னை பார்த்து பயந்து வீட்டு தோட்டத்தினுள் நுழைந்து விட்டது. சும்மா சொல்ல கூடாதுங்க அது அழகோ அழகு. நல்ல மஞ்சள் நிறத்து பாம்பு, உடம்பெங்கும் அழகாய் தீட்டியது போல் கறிய நிறத்தில் வரிகள். அப்பப்பா.. என்ன வேகம் அழகாய் கொய்யா மரத்தில் ஏறி பின் வீட்டு வெளி சுவற்றில் ஏறி போயே போய் விட்டது. முதன் முறையாய் பாம்பை கண் கொட்டாமல் ரசித்தது அதுவே முதல் முறை.

நெல்லிக்காய் மரத்தின் இலைகள் அனைவரும் அறிவர். என்ன ஒரு அழகு பச்சை. அதே பச்சை நிறத்தில் தான் பச்சை பாம்பும் இருக்கும். நிறைய தடவை அதை நான் நேரில் பார்த்திருக்கிறேன். கண்ணை மூடி கொண்டு ஓடி வந்து விடுவேன். சீ.. சீ.. வெட்கம் எல்லாம் இல்லை..அது நம் கண்ணை பார்த்தால் பாய்ந்து வந்து புடுங்கிடுமாமே.. யார் கண்டார்கள் அது நிஜமோ பொய்யோ?? ரொம்பவே பயந்து போனதொரு தருணம் சேரன்மஹாதேவி ஊரில் தாமிரபரணி ஆற்றில் குளித்த போது தான். நட்ட நடு ஆற்றில் நின்று கொண்டிருக்கும் போது எவரோ ஒருவர் பாம்பை பார்த்து கத்தி விட்டு ஓடி விட்டர். என்ன செய்வது, எங்கே ஓடுவது? திரும்பிய திசை எல்லாம் தண்ணீர் அலைகளோடு! அது எங்க வருது என்று யாருக்கு தெரியும். கண்கள் இருட்டி கொண்டு வந்தது, பின்னே பயத்தில் சிக் என்று கண்களை மூடி கொண்டு ஆடாமல் அசையாமல் நின்று கொண்டிருந்தேன். எவ்வளவு நேரம் நின்றேன் என்று எனக்கே தெரியாது. நல்ல வேளை அன்று மீன்கள் எதுவும் வந்து காலை கடிக்க வில்லை.. இல்லை அன்று என்ன நடந்திருக்கும் என்று எனக்கே தெரியாது!

இந்த பாம்பு பயத்தை மேலும் அதிகமாக்கியது நீயா படமும் நானே வருவேன் படமும்! இந்த நல்ல பாம்பு கண்ணில் பட்டு அடி பட்ட நேரமெல்லாம் பயந்து போய் விசாரிப்பதுண்டு.. அதை நல்லா குழி தோண்டி புதைச்சாச்சு இல்ல?? இல்லாட்டி அதோட ஜோடி இச்சாதாரி பாம்பு வந்து பழி வாங்கி விடும் என்பது ஐதீகம்!! கடைசியாக பாம்பை நான் பார்த்தது நான் படித்த கல்லூரிக்கு செல்லும் வழியில். அதன் பெயர் தெரியவிலை. நல்ல சரட் சரட் என்று சுத்து சுத்தென்று சுத்தி வந்தது தன்னை தானே. அதன் வாலடியில் ஒரு மணி வேறு. அதை அடித்து சத்தம் வர வைத்து அருகில் வந்த என்னை எச்சரிக்கை செய்தது. எவ்வளவு நல்ல குணம் இல்ல இந்த பாம்புகளுக்கு! நாம் துன்புறுத்தினால் அன்றி நம்மை அது எதுவும் செய்யாது!!